Ritalin en de belangrijkste bijwerkingen


Net als ieder ander medicijn heeft ook Ritalin ernstige en zelfs levensbedreigende bijwerkingen. Maar omdat ADHD geen levensbedreigende kwaal is moeten de voordelen van het geven van Ritalin wel opwegen tegen de risico’s, zeker wanneer het (op)groeiende kinderen betreft. En die bijwerkingen zijn behoorlijk serieus.



Vrijwel iedereen kent Ritalin, de merknaam van het medicijn met de werkzame stof methylfenidaat, dat gegeven wordt aan kinderen met ADHD. Omdat dit een amfetamine-achtige stof is, met de daarbij behorende ernstige bijwerkingen en problemen, wordt er naarstig gezocht naar andere medicamenten in de strijd tegen ADHD. Ondanks het feit dat ADHD geen ziekte is, en de diagnose ADHD alleen maar gesteld wordt op basis van gedragsobservatie en uitsluiting van een andere aandoening, is men het er zolangzamerhand over eens dat wellicht vele kinderen daardoor onnodig behandeld worden.
Zolang artsen en psychiaters de ouders van kinderen met ADHD in eerste instantie geen alternatieve behandelingsmethoden zonder medicatie voorstellen, blijft ADHD big business voor de medicijnfabrikanten.


Op dit moment is Ritalin (met de actieve stof methylfenidaat) het meest gegeven middel bij de behandeling van ADHD. Het lijkt zo sterk op cocaïne, dat uit studies is gebleken cocaïne-verslaafden bij het injecteren in de bloedbaan geen onderscheid konden maken tussen beiden. Ritalin valt dan ook, net als cocaïne en andere psychostimulantia, onder de Opiumwet, dit ondanks het feit dat Ritalin veel minder verslavend is.


Ritalin is een middel dat heel snel werkt, al na een half uur, maar het is ook heel snel uitgewerkt, al na drie tot vier uur. Dat betekent dat er goed gelet moet worden op de tijdstippen, de regelmaat, van inname en dat is nu juist moeilijk voor ADHD patiënten, en bij kinderen is dit al helemaal geen eenvoudige opgave vanwege de hoeveelheid tijd die ze tegenwoordig buiten het zicht van de ouders doorbrengen.


De belangrijkste bijwerkingen van Ritalin, die te vergelijken zijn met de bijwerkingen die ook voorkomen bij mensen die speed of cocaïne gebruiken, op een rijtje:


  • Tot bijna de helft van de kinderen heeft problemen met de eetlust: Speed wordt wel eens gebruikt als eetlustremmer om af te vallen, Ritalin heeft dezelfde bijwerking. Aangezien een kind met ADHD meestal al niet zo’n geweldige eter is (lastig, stilzitten aan tafel...) is deze bijwerking een behoorlijk groot probleem.
  • Bij ongeveer 20% kan misselijkheid, buikpijn en maagpijn optreden: dit bevordert de eetlust natuurlijk ook niet echt.
  • Op langere termijn kunnen we vermageren en een groeiachterstand zien: dit ten gevolge van de eetlustproblemen, zie boven.
  • Sommige kinderen krijgen last van hoofdpijn, ongeveer 15%
  • Net als bij het gebruik van speed en cocaïne zien we soms het optreden van een droge mond, hartkloppingen, een gejaagd gevoel, diarree, nerveusiteit, geïrriteerdheid en stemmingswisselingen.
  • Ritalin kan een verhoogde bloeddruk en een verhoogd risico op hartritmestoornissen en herseninfarcten veroorzaken. Alleen al daarom mag Ritalin nooit zonder tussenkomst van een arts voorgeschreven worden, bestaan er al problemen op het gebied van hart-en vaatziekten dan is behandelen met Ritalin uit den boze.
  • Bij 10 tot 20% van de kinderen treden slaapproblemen op. Ze hebben òf meer moeite om in slaap te komen, òf ze slapen niet lekker door.
  • Bijwerkingen die te maken hebben met het afhankelijk worden van amfetamine-achtigen: medicijnverslaving, ontwenningsverschijnselen, overdosis, zelfmoord.

  • En dan is er nog een scala aan psychologische bijwerkingen zoals: veranderingen in het beoordelingsvermogen; abnormaal denken, emotionele onevenwichtigheid, angstig, vijandig gedrag, snel geïrriteerd of minder spontaan zijn; .het optreden van tics, epilepsie, depressie, geestelijke verwarring, hallucinaties en/of psychose. Deze bijwerkingen kunnen optreden wanneer het middel bijna is uitgewerkt en het tijd is voor een nieuw dosis, of juist bij het langdurig gebruik.

Daar komt nog eens bovenop dat bij lang gebruik van amfetamine-achtige stoffen, zoals Ritalin, hersenweefsel vernietigd kan worden en het herstel ervan geremd wordt.

Aangezien kinderen, en dus hun hersenen ook, nog volop in de groei zijn, is dat een bedenkelijke zaak. Dit gecombineerd met de groeiachterstand door eetlustproblemen, kan op termijn tot ontwikkelingsachterstanden leiden.

Het meest ingewikkelde van alles is nog wel dat er door veel verschillende onderzoekers studies bij kleine of grotere groepen kinderen zijn uitgevoerd met tegenovergestelde uitkomsten.


Er zijn bijvoorbeeld in een relatief kleine studie aanwijzingen gevonden dat methylfenidaat, de werkzame stof van Ritalin, kankerverwekkend zou kunnen zijn. In een latere, grotere studie kon deze bewering echter niet gestaafd worden. Zou u dit middel aan uw kinderen willen geven als er zelfs maar een heel klein risisco zou zijn dat ze kanker krijgen? 




Disclaimer: Deze website is voor algemene informatieve doeleinden. Uitspraken en fragmenten uit het onderzoek en literatuur zijn uitsluitend bedoeld als een forum voor commentaar en in het bijzonder niet bedoeld als medisch advies voor uw gezondheid. Alleen uw arts mag uw gezondheid diagnostiseren en een behandeling voorschrijven. Veranderen of stoppen met de medicijnen op basis van de informatie op deze website wordt ten strengste afgeraden. Heeft u een vraag over een geneesmiddel, of als u denkt dat u van een geneesmiddel bijwerking ervaart, raadpleeg dan uw arts.



Tags: Ritalin, Straterra, Regenesis-Healing, Regenesis-Therapie, Robert Rasmusson, ADHD, ADD, PDD-NOS, autisme, gedragsstoornissen, gedragsstoornissen bij kinderen, concentratiestoornissen, Hyperactiviteit, aandachtsstoornissen, Attention Deficit Hyperactivity Disorder.